تقوای الهی ملکه ای است که سخت بدست می آید و آسان از دست می‌رود. کل مطلب به همان چیزی بر می‌گردد که نام آن را روحیه می‌گذاریم. اگر روحیه دوری از گناه در ما ایجاد شود امید نجات و عاقبت به خیری هم بیشتر است و این قابل عنوان مرتبه‌ای از تقوی هست.
اینکه من روحیه ای داشته باشم که در موقع مواجهه با گناه بدانم که گناه است، و توجیه نکنم و کار را به فردا حواله نکنم می‌توانم به این روحیه امید داشته باشم که در لحظه مرگ هم کار را به بعدی که نحواهد آمد حواله نکنم و ایمان خود را حفظ کنم.
اما اگر روحیه ای داشته باشم که معمولا و عادتا کار را به بعد موکول می‌کنم و در لحظه گناه از عبارت یک شب که هزار شب نمیشه استفاده می‌کنم بعید نیست که این روحیه تا آخر هم مرا به همین منوال پیش ببرد و یک شب من واقعا هزار شب شود.